“Boğaziçi’nde mehtap geceleri yalnız sahillerle üstlerindeki tepeler gölgelenir ve siyahımsı bir kül rengine bürünür. Yoksa bunların hemen üstündeki
gökyüzü, ayın ışığıyla, açık veya koyu mavi, sularsa baştan başa menekşe rengindedir.” der Abdülhak Şinasi Hisar, Boğaziçi’ni anlatırken. Boğaziçi’nin dâhi bir ressamın elinden çıkmış, manalarla yüklü bir manzara olduğundan, bakanları büyülediğinden söz eder. Öyle ki, Mısır’dan kalkıp gelen yazlıkçılar bu manzarayı hiçbir Avrupa ülkesine değişmez, bir ‘rüya ya da hülya ülkesi’ olarak tarif edilen Boğaz’ın tadını en çok da gece vakitleri sazlı sözlü eğlencelerle çıkarırlar.

Tam o günler geride kaldı, beton görüntüleri, araba gürültüleri şehri esir aldı derken ‘Mehtaplı Geceler’ imdadımıza yetişti. İstanbul Deniz Otobüsleri’nin (İDO) gelenekselleştirdiği Boğaz turları başladı. Size bu haberi ulaştırmak adına biz de vapurun üst balkonunda yerimizi aldık. İçimize bir buse gibi konacak bu hoşsohbet geceye, keyifli seyr-ü sefere Bostancı iskelesinde, adı bu tür organizasyonlarla özdeşleşen ‘Barış Manço’ vapuruna binerek adım attık. Hafifçe esen meltemle zihnimizin yorgunluğunu ağır aksak onardık. Çaycılar geçti yanımızdan, ellerinde tavşankanı çaylarla. Boğa’zın akşamüstü değişen rengine dalarak yudumladık çaylarımızı. Birbirlerine ulaşamayan o ‘sevgili’ Galata ve Kız kulelerini aklımızda bir çırpıda buluşturup el ele tutuşturduk. Diğer Şehir Hatları vapurlarına gizliden birer selam gönderip, şairin ‘denizin sokak çocukları’ dediği martılara bir dokunuş mesafesinde yaklaştık. Onlar bizim heyecanımızdan habersiz uçadursunlar biz çocuk olamayacak kadar büyük bedenlerde büyük olamayacak kadar neşeli ve haylazdık. Arkada ustalar ekmek arası köfte yetiştiriyordu temiz havada acıkan insanlara. Çocuklarsa ellerinde kâh oyuncaklarla kâh kafalarından uçan şapkalarıyla bir iskele bir sancak, gidip gidip geliyorlardı vapurun koridorlarında. Martılar kanat çırpıyordu peşimizden... Annelerin, babaların, arkadaşların tatlı sohbetlerine, vakarlı ve dengeli duruşuyla eşlik ediyor İstanbul. Hava ağır ağır kararırken, iskelelerden alınan yolcular hep bir ağızdan söylüyor İstanbul şarkılarını. “Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul...” Sesler seslere, içtenlikler hiç bitmesin istenen geceye karışıyor. Anadolukavağı’na yanaşıyor sonra vapur, soluklanıyor gezginler. Durdukları yerden bir daha bakıyorlar, hep aynı gibi durup da her saniye yenilenen Boğaz’a.

2 Eylül’e dek sürecek seferlerde şehrin esas oğlanı da esas kızı da biziz. 6 saatlik başrolde ister istemez daha çok sevip sahipleniyoruz İstanbul’u. Tüm keşmekeşine rağmen dimdik duruşunu, aldığı kilolara karşı hâlâ daha zarif kalışını. Bitmek bilmeyen sitemlerimize bir omuz silkmesiyle karşılık veren şımarıklığını… Ne kadar anlatırsak o kadar eksik kaldığımız şehr-i İstanbul’u. Hafızalarımıza kazıyacak bu güzel gece için 10 YTL vermeniz yeterli. Kadıköy, Eminönü, Üsküdar, Beşiktaş, Ortaköy, Çengelköy, Rumeli Kavağı iskelelerine uğrayan vapurla geziye katılınabildiği gibi iskelelerde inmek de mümkün. Daha ayrıntılı bilgi almak istiyorsanız irtibat numarası: 0212 444 4 436.